صيحه - - ) فرياد صيد صيد : شكار حيوان وحشى / جانور وحشى . صيد در لغت و به تبع در كلمات فقها به معناى شكار حيوان وحشى و نيز خود حيوان وحشى آمده است . مراد از شكار اعم از گرفتن ، به دام افكندن و كشتن است . 1 از احكام آن در بابهاى حج ، تجارت و صيد و ذباحه سخن گفته‌اند . صيد و حرم : از جمله محرمات احرام ( - - ) احرام ) شكار حيوان وحشى است ؛ در حرم ( - - ) حرم ) باشد يا بيرون از حرم ؛ 2 چنان كه شكار كردن در حرم حرام است ؛ خواه شكارچى محرم باشد يا غير محرم [ مُحِل ] . 3 با اين تفاوت كه خوردن گوشت شكار بر محرم مطلقا حرام است ؛ هرچند مُحِلى آن را در بيرون حرم شكار كرده و به درون آورده باشد ؛ ليكن خوردن آن براى مُحل جايز است . 4 در حرمت شكار تفاوتى ميان انواع شكار كردن ، همچون كشتن ، به دام افكندن و گرفتن نيست ؛ بلكه كمك كردن ديگرى بر شكار با اشاره ، گفتار و يا در اختيار گذاشتن سلاح نيز حرام است . 5 اگر محرم در بيرون حرم حيوانى را شكار كند ، بنابر قول مشهور ، گوشت آن حتى بر مُحل نيز حرام خواهد بود . 6 مراد از حيوان وحشى ، وحشى بالاصاله است . بنابر اين ، شامل وحشىاى كه توسط انسان رام شده نيز مىشود ؛ ليكن شامل حيوانى كه در اصل اهلى بوده و سپس وحشى شده نمىشود ؛ ليكن در اينكه هر حيوان وحشى را ؛ چه از حلال گوشتها باشد يا از حرام گوشتها در بر مىگيرد يا اختصاص به حلال گوشتها دارد و يا حلال گوشتها به اضافهء حرام گوشتهايى كه در آنها كفّاره ثابت است ، مانند شير ، روباه و خرگوش ، اختلاف است . 7 بنابر قول به تعميم ، كشتن حيوانى كه انسان از آن برخود مىترسد و قصد تعرض دارد ، جايز مىباشد . 8 مراد از صيد ( حيوان وحشى ) صيد غير دريايى است . بنابر اين ، شكار حيوان دريايى براى محرم جايز است .